سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
18
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
الأركان غير النية . و التحريمة فيما إذا زاد ركعة آخر الصلاة و قد جلس به قدر واجب التشهد ، أو أتم المسافر ناسيا إلى أن خرج الوقت . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : مرحوم مصنّف تنها حكم نقيصه اركان را فرمود و زيادى عمدى و سهوى آنها را متعرّض نشد جهتش اينست كه زيادى اركان در حدّ نقيصه آنها نيست به اين معنا كه نمىتوان در حقّ آنها همچون نقيصه بطور كلّى حكم به بطلان نمود چه آنكه در بسيارى از موارد زيادى اركان موجب بطلان نماز نمىشود از جمله : الف : زيادى نيّت : نه تنها موجب بطلان نيست بلكه مؤكّد و مؤيّد نيّت اوّل نيز هست زيرا از باب تسهيل بر عباد استدامه حكميّه را بجاى آن لازم كردهاند و بديهى است اگر كسى خود را به مشقّت بياندازد و نفس نيّت را آنا فآنا در نماز احداث كند و تا پايان ادامه دهد نمازش باطل نمىشود با اينكه صدق زيادى ركنى مىكند . ب : زيادى نيّت با تكبيرة الاحرام : در جائى كه شخص مثلا شكّ بين 3 و 4 نمود و به احكام آن عمل كرد و بنا را بر چهار گذاشت و بعد از نماز يك ركعت احتياط ايستاده با نيّت و تكبير خواند و پس از اتمام يقين كرد نمازش سه ركعت بوده در اينجا باجماع علماء نماز صحيحست با اينكه نيّت و تكبيرة الاحرام اضافه شده . يا مثلا در نماز ظهر رأس سه ركعتى سلام داد و بزعم تمام شدن آن بدون اينكه منافيات را مرتكب شود براى نماز عصر نيّت كرد و تكبير گفت و مشغول آن شد و قبل از ركوع فهميد كه نماز ظهرش سه ركعت